otworzył wszystkie okna na świat

a świat się zamknął w czterech ścianach



wyszedł by szczerze porozmawiać

lecz zewsząd tylko mowa trawa



napisał wydał cztery książki

te przeszły niezauważone



otworzył serce swe na miłość

przeszła jak burza spustoszyła



dopiero gdy w tramwaju tłocznym

wysmarkał się w sąsiadki mankiet

wzbudził zgorszenie i uwagę



ktoś zajął się jego przypadkiem


zaprawdę wielka bitwa

a przez to i zwycięstwo

godne bicia medali

i w dzwony

i przegranych



zaprawdę w takich czasach

zwycięstwa się gromadzi

łatwiej niż lud w kościołach

łatwiej niż prawdy w głowach

łatwiej niż sprawiedliwych



zaprawdę nieuczciwych

nie trzeba brać orężnie



wie o tym dobry strateg

i słowo POKÓJ kładzie

i wielką dłoń na mapie



siada na tronie zdradzie

i już komunikuje

jabłkiem ze złota w dłoni



dławcie się

kruszcie zęby

oczy obróćcie w koło

krztuście się

drżyjcie gęby

bijcie o mury głową



co słyszę



głuche jęki

rezonans pustych czaszek



odchodzę w ciszę klęski

i po was nie zapłaczę

więc wy nie płaczcie po mnie

gdy wrócę 

szyki zbrojne

zasieki fosy wały

nie będą mi przeszkodą



syn klęski synem chwały

prawda archeologią