Ta wiosna się nie zazieleni liściem

- pachnącym

- jak aksamit



nic nie okryje kiru ziemi

- sukienką łąki

- mchu pierzami



tej wiosny nie zwiastuje słowik

lecz szczebiot ptaków metaliczny

który nadają megafony

ukryte w drzewach

syntetycznych



ta wiosna będzie całkiem dżdżysta

lecz deszcz nie zmyje ciał z chodnika

bo każda kropla

gęsta

tłusta

jak jad wypalać będzie

wnikać w ziemię zatrutą i jałową



tej wiosny nie powita słowo

kocham

i słońce nie rozświeci

jedynie stara wyliczanka

w smogach wieczora i poranka:



-dzień dobry dzieci-śmieci

gdzieście  były

coście robiły



-byłyśmy na ziemi

i zrobiłyśmy TO


złożył ofiarę Bogu

z liter na papierze

i coś o zdradzie szepnął

mimochodem



i wyszedł z domu

wolnym krokiem do ogrodu

tam chwycił ziemię chłodną

w swoje ręce drżące



usłyszał kroki



to krytyków oddział zbrojny

w teorię wierszy

i w tendencje

i w konwencje

szedł by go pojmać



liryczny podmiot

zdrajca twórcy

kroczył przodem

śmiał się lirycznie

wpadł w objęcia swego pana



a potem

przez trzy dni

do zmartwychwstania

to on był

mi s t r z e m