filozofie w obłokach

nędzny jaskiniowiec pyta ciebie

idei mesjasza

czy platońska miłość jest twoja

czy nasza

czy niczyja czyli boska

niedostępna

czy nam ludziom dana tylko ta występna

którą wciąż kapłani z ambon ganią

którą ty sam ganisz jako płytką

pierwszą klasę w piękna szkole

ja gdy innej mieć nie mogę

ta ja wolę od miłości piękna

co jest pięknem samym w sobie

tam za grobem ona żyje

ja nim w grobie przysnę wieki

tu chcę kochać tak jak umiem

bo daleki od idei jestem w lochu

lecz się zbliżam chyba do niej krok po kroku

i się boję

czy nie zatka mnie zdumienie

gdy ta miłość sama w sobie będzie cieniem

                                                  jakiejś innej

która większym światłem płonie

jak kochają tam w zaświatach mój Platonie

zbadaj problem ten bo tutaj krąży plotka

że w zaświatach przyjdzie wszystkim nam się

                                                             spotkać

miłość chwalić trzeba wszędzie

pięknie 

hucznie

zobaczymy się niedługo

szykuj Ucztę


zaprawdę wielka bitwa

a przez to i zwycięstwo

godne bicia medali

i w dzwony

i przegranych



zaprawdę w takich czasach

zwycięstwa się gromadzi

łatwiej niż lud w kościołach

łatwiej niż prawdy w głowach

łatwiej niż sprawiedliwych



zaprawdę nieuczciwych

nie trzeba brać orężnie



wie o tym dobry strateg

i słowo POKÓJ kładzie

i wielką dłoń na mapie



siada na tronie zdradzie

i już komunikuje

jabłkiem ze złota w dłoni



dławcie się

kruszcie zęby

oczy obróćcie w koło

krztuście się

drżyjcie gęby

bijcie o mury głową



co słyszę



głuche jęki

rezonans pustych czaszek



odchodzę w ciszę klęski

i po was nie zapłaczę

więc wy nie płaczcie po mnie

gdy wrócę 

szyki zbrojne

zasieki fosy wały

nie będą mi przeszkodą



syn klęski synem chwały

prawda archeologią