na ulicy Spraw Ostatecznych

spotkał Hamlet drżącą staruszkę

i gdy patrzył długo w jej oczy

dwie gasnące żarówki matowe

to wyczytał że jest potomkiem

niejakiego Szymona z Cyreny



chwycił wówczas staruszkę z rękę

dał jej trochę energii i wiary

gdy stąpała po szczeblach drabiny

nieporadnie 

                  niepewnie

                                  nieśmiało



potem patrzył jak dusza jej świeża

przesiąkała przez taflę lustra



patrzył

trzymał dłoń - filiżankę

aż w niej życie do reszty ostygło

aż wypite zostało do końca

jak cykuta



wzleciała do słońca