zaprawdę wielka bitwa

a przez to i zwycięstwo

godne bicia medali

i w dzwony

i przegranych



zaprawdę w takich czasach

zwycięstwa się gromadzi

łatwiej niż lud w kościołach

łatwiej niż prawdy w głowach

łatwiej niż sprawiedliwych



zaprawdę nieuczciwych

nie trzeba brać orężnie



wie o tym dobry strateg

i słowo POKÓJ kładzie

i wielką dłoń na mapie



siada na tronie zdradzie

i już komunikuje

jabłkiem ze złota w dłoni



dławcie się

kruszcie zęby

oczy obróćcie w koło

krztuście się

drżyjcie gęby

bijcie o mury głową



co słyszę



głuche jęki

rezonans pustych czaszek



odchodzę w ciszę klęski

i po was nie zapłaczę

więc wy nie płaczcie po mnie

gdy wrócę 

szyki zbrojne

zasieki fosy wały

nie będą mi przeszkodą



syn klęski synem chwały

prawda archeologią


Ta wiosna się nie zazieleni liściem

- pachnącym

- jak aksamit



nic nie okryje kiru ziemi

- sukienką łąki

- mchu pierzami



tej wiosny nie zwiastuje słowik

lecz szczebiot ptaków metaliczny

który nadają megafony

ukryte w drzewach

syntetycznych



ta wiosna będzie całkiem dżdżysta

lecz deszcz nie zmyje ciał z chodnika

bo każda kropla

gęsta

tłusta

jak jad wypalać będzie

wnikać w ziemię zatrutą i jałową



tej wiosny nie powita słowo

kocham

i słońce nie rozświeci

jedynie stara wyliczanka

w smogach wieczora i poranka:



-dzień dobry dzieci-śmieci

gdzieście  były

coście robiły



-byłyśmy na ziemi

i zrobiłyśmy TO