liberałowie krzyczą wolność

tłum rozwścieczony woła równość

osoba mówi mąż kościoła



a wszyscy razem lepią gówno

jak Prometeusz lepił glinę

by z bryły stworzyć ludzką postać



Ja Nowy Hamlet wiążę linę

i myślę

odejść czy pozostać



odejść

wywieść biały sztandar

z ciała bez jednej kropli życia



pozostać

milczeć wzrokiem Giaura

mierzyć obłudnie ich oblicza



odejść

tam gdzie umilkły słowa

tam gdzie idee szczere żyją



pozostać

czytać Księgę Hioba

czekać aż inni mnie zabiją



odejść

chcę nie chcę wiem odejdę

zamieszkam hen na kresów kresach



pozostać

dobrze głupcem będę

dajcie mi lampę Diogenesa


Ta wiosna się nie zazieleni liściem

- pachnącym

- jak aksamit



nic nie okryje kiru ziemi

- sukienką łąki

- mchu pierzami



tej wiosny nie zwiastuje słowik

lecz szczebiot ptaków metaliczny

który nadają megafony

ukryte w drzewach

syntetycznych



ta wiosna będzie całkiem dżdżysta

lecz deszcz nie zmyje ciał z chodnika

bo każda kropla

gęsta

tłusta

jak jad wypalać będzie

wnikać w ziemię zatrutą i jałową



tej wiosny nie powita słowo

kocham

i słońce nie rozświeci

jedynie stara wyliczanka

w smogach wieczora i poranka:



-dzień dobry dzieci-śmieci

gdzieście  były

coście robiły



-byłyśmy na ziemi

i zrobiłyśmy TO