krew płynie po stołach 

nóż mięso rozrywa 

tu leży słonina 

tam smalec wypływa 

jelita i flaki 

wątroba się trzęsie 

i jęzor zsiniały 

na tłustym drży mięsie 

tam leży śledziona 

i płuca i serce 

mózg gęsty i zsiadły 

wyjęty przy nerce 

wnętrzności i skóra 

krew czarna zakrzepła 

a jeszcze niedawno 

krążąca i ciepła 

tętnice i żyły 

i chrząstki i kości 

woreczek żółciowy 

i kiszki i mdłości


Tadeuszowi Różewiczowi i Józefowi Baranwi



mam dziewiętnaście lat

nie jestem z pokolenia krwawej rzeźby

nie żyję snem o życiu

mój świat wyrwany z letargu 

gna bez przerwy

na oślep



mam dziewiętnaście lat

nie szukam ocalenia

nie szukam cichych miasteczek

z ich małą stabilizacją

nie szukam czegokolwiek

biegnę uciekam i gonię



mam dziewiętnaście lat

doświadczenia przelotnych znajomości

ulotnych spojrzeń

kalejdoskop ludzi miejsc i zdarzeń

rejestr łez i uśmiechów



mam dziewiętnaście lat 

chcę przerwać kajdany grawitacji

oszukać czas

odlecieć

przed długim snem

patrzeniem w błoto historii



1993.05.05