złożył ofiarę Bogu

z liter na papierze

i coś o zdradzie szepnął

mimochodem



i wyszedł z domu

wolnym krokiem do ogrodu

tam chwycił ziemię chłodną

w swoje ręce drżące



usłyszał kroki



to krytyków oddział zbrojny

w teorię wierszy

i w tendencje

i w konwencje

szedł by go pojmać



liryczny podmiot

zdrajca twórcy

kroczył przodem

śmiał się lirycznie

wpadł w objęcia swego pana



a potem

przez trzy dni

do zmartwychwstania

to on był

mi s t r z e m


zaprawdę wielka bitwa

a przez to i zwycięstwo

godne bicia medali

i w dzwony

i przegranych



zaprawdę w takich czasach

zwycięstwa się gromadzi

łatwiej niż lud w kościołach

łatwiej niż prawdy w głowach

łatwiej niż sprawiedliwych



zaprawdę nieuczciwych

nie trzeba brać orężnie



wie o tym dobry strateg

i słowo POKÓJ kładzie

i wielką dłoń na mapie



siada na tronie zdradzie

i już komunikuje

jabłkiem ze złota w dłoni



dławcie się

kruszcie zęby

oczy obróćcie w koło

krztuście się

drżyjcie gęby

bijcie o mury głową



co słyszę



głuche jęki

rezonans pustych czaszek



odchodzę w ciszę klęski

i po was nie zapłaczę

więc wy nie płaczcie po mnie

gdy wrócę 

szyki zbrojne

zasieki fosy wały

nie będą mi przeszkodą



syn klęski synem chwały

prawda archeologią